Üretimin yoğunlaştığı Guangdong, Jiangsu, Hubei ve Fujian eyaletlerinde uzun kümesler, çok katlı kafes sistemleri ve otomatik yemleme düzenekleri kullanılıyor. Amaç ise daha az iş gücüyle düzenli ve kesintisiz üretim sağlamak.
ÜRETİM SÜRECİ DURMADAN DEVAM EDİYOR
Çiftliklerde damızlık güvercinler çiftler halinde özel bölmelerde tutuluyor. Her çift yılda yaklaşık 10 ila 12 kez yumurtlayabiliyor ve bu sayede yıl boyunca düzenli yavru elde ediliyor. İlk haftalarda yavrular, ebeveynlerinin kursağında üretilen ve “kursak sütü” olarak bilinen salgıyla besleniyor. Bu beslenme şekli sayesinde yavrular yalnızca 3 ila 4 hafta içinde ağırlıklarını birkaç kat artırabiliyor.
Yaklaşık 20 günün ardından tahıl yemeye başlayan yavrular kısa sürede ticari ağırlığa ulaşıyor. Bu hızlı üretim döngüsü, çiftliklerin yıl boyunca planlı şekilde üretim yapmasına olanak sağlıyor.
KESİMDEN PAKETLEMEYE KADAR HER ŞEY PLANLI
Pazarlanacak ağırlığa ulaşan güvercinler işleme tesislerine götürülüyor. Burada otomatik hatlarda kesim, tüy temizleme, iç organların ayrılması, yıkama, kalite kontrol ve paketleme işlemleri gerçekleştiriliyor. Ürünler daha sonra soğuk hava depolarına alınarak süpermarketlere, restoranlara ve ihracat pazarlarına gönderiliyor.
Çin, bugün hem güvercin eti üretiminde hem de tüketiminde dünyanın en büyük pazarı olarak gösteriliyor. Uzmanlara göre bu sistem, ileri robot teknolojilerinden çok standartlaştırılmış üretim süreçleri, sürekli üreme ve temel otomasyon uygulamaları sayesinde yüksek verim sağlıyor.
Yılda 600 milyon gibi inanılmaz bir tüketim rakamı olduğunu bilmiyordum. Üretimin bu kadar otomatik ve büyük ölçekli yapılması gerçekten şaşırtıcı; güvercin etinin bazı ülkelerde ne kadar önemli bir besin kaynağı olduğunu gösteriyor.